En eindelijk was de laatste dag aangebroken. Samen met
Xian hebben we de koffers ingepakt en ’s ochtends vroeg vertrokken we naar het
vliegveld in Beijing. Eric begeleidde ons naar het vliegveld. Inchecken, langs
de beveiliging, overal vliegtuigen…Xian keek zijn ogen uit. Hij werd zelf ook
nog helemaal gefouilleerd, dat vond mama toch wel een beetje zielig. Erg handig
dat je met kleine kinderen voorrang krijgt bij het boarden, dat scheelt weer in
een lange rij wachten :-).
De vlucht ging erg goed met Xian. Zelfs de stewardes was verbaasd dat hij er zo
goed mee om ging.
En toen op Schiphol…werden we opgewacht door familie en
vrienden. Wat een warm onthaal! Wat onwijs fijn na 2 weken China. Het was
moeilijk (zo niet onmogelijk) voor Xian om al die aandacht, cadeautjes en ballonnen
te begrijpen, maar wij zelf vonden het helemaal super.
En hiermee hield het niet op. Heel ons huis was versierd
met slingers, ballonnen, spandoek, krijtwerk op de straat. Wauw!
Xian was in slaap gevallen in de auto en werd wakker
gemaakt toen we thuis waren. We hebben met hem een rondje gemaakt door het huis,
zodat hij de volgende ochtend niet wakker zou worden met het gevoel ‘waar ben
ik’. Hij vond alles prachtig! De grote brandweerauto, de bal…ons mannetje was
echt blij. De volgende ochtend was hij om half 6 wakker en ging de verdere ontdekkingsreis
beginnen. Hij was zo vrolijk en zichtbaar helemaal op zijn gemak. Super!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten